Thursday, September 10, 2015

ഹൃദയമര്‍മ്മരങ്ങള്‍

ഹൃദയത്തിലേയ്ക്കു പെയ്തിറങ്ങുന്ന 
വേനല്‍ മഴയാകാന്‍ 
ഒരു മേഘം 
എന്റെ ഓര്‍മ്മക്ളുടെ ആകാശത്തു 
കൂടുകൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. 
കാഠിന്യമേറിയ പകല്‍ ചൂടിന്റെ അന്ത്യത്തില്‍ 
തെളിമയാര്‍ന്ന ശാരദാകാശത്തില്‍ നിന്ന് 
ആ സ്നേഹമാരി പെയ്തിറിങ്ങുമ്പോള്‍ 
ആ നനുത്ത തണുപ്പിന്റെ ആവരണം പുതച്ച് 
നിദ്രയുടെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്കു 
കടന്നു ചെല്ലണം. 
അവിടെനിന്ന് കണ്ടെത്തണം 
സ്വപ്നങ്ങളുടെ 
ഒരായിരം വെണ്മുത്തുകള്‍. 
അവയൊക്കെയും നിനക്കുമുന്നില്‍ 
എന്റെ പ്രണയ പാരിതോഷികങ്ങളായ് 
സമര്‍പ്പിക്കണം. 
നിന്റെ ഹൃദയത്തോടു 
കാതു ചേര്‍ത്തെനിക്കു കേള്‍ക്കണം 
അനുരാഗഗീതത്തുടിപ്പുകള്‍..
കാറ്റുപോലെ അതിലമര്‍ന്ന്, 
അതിലലിഞ്ഞ് 
എനിക്കില്ലാതെയാവണം .

6 comments:

  1. നല്ല കവിത നന്നായി ആസ്വദിച്ചു നന്മകൾ മിനി

    ReplyDelete
    Replies
    1. സന്തോഷം ദേവേട്ടാ, സ്നേഹം

      Delete
  2. മനസ്സിലേക്ക് അലിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന വരികള്‍
    കവിത നന്നായിരിക്കുന്നു
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  3. അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതെയാകണം ജീവിതം!

    ReplyDelete
  4. miniyude swapnangal minikkanukoolamaay viriyatte

    ReplyDelete