Saturday, February 23, 2013

ആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍

 നമ്മുടെ മുന്‍പില്‍ കാണുന്ന ചില ജീവിതങ്ങള്‍ പ്രജ്ഞക്കുമുന്‍പില്‍ ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമായി നില്‍ക്കാറുണ്ട് . ജ്യോതിയുടെ ജീവിതവും അങ്ങനെയാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത് . 
   ജ്യോതിയെ ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുന്നത് വിവാഹശേഷം മുംബൈയിലെ കല്യാണിലെത്തിയപ്പോഴാണ്. . കല്യാണില്‍ താമസിക്കാന്‍ വരുമ്പോള്‍ എനിക്കാദ്യം കിട്ടിയ സുഹൃത്താണ്  ജ്യോതി. ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ തൊട്ടു താഴെയുള്ള ഫ്ലാറ്റ് ജ്യോതിയുടേതായിരുന്നു. ജ്യോതിവന്നിട്ട് അപ്പോള്‍ ഒരുവര്‍ഷത്തിലേറെ യായിരുന്നു. ഭര്‍ത്താവു ഗോപകുമാര്‍ ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തില്‍ 
അക്കൗണ്ടന്റ് . 

ജ്യോതി എന്റെ അച്ഛന്റെ നാട്ടുകാരിയായിരുന്നതും അവരുടെ ചേച്ചി പ്രീതി എന്റെ ചേച്ചിയുടെ സഹപാഠി ആയിരുന്നതും ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നല്ലൊരു ബന്ധമുണ്ടാകാന്‍ സഹായകമായി. എനിക്ക് ആ ചങ്ങാത്തം ആ സമയത്ത് വലിയൊരു അനുഗ്രഹമായി  ഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. 
     ഞാന്‍ കാണുമ്പോള്‍ ജ്യോതി രണ്ടോ മൂന്നോ  മാസം ഗര്‍ഭിണിയായിരുന്നു . ആക്കാലത്തുതന്നെ ജ്യോതിക്ക് റെയില്‍വേയില്‍ ജോലി ലഭിച്ചു . പക്ഷെ ഗോപന്‍ അതൊട്ടും ഇഷ്ടമായില്ല . ഒരുപാട് പറഞ്ഞുനോക്കി ,ജോലി സ്വീകരിക്കരുതെന്ന് .  പക്ഷെ അവര്‍ അതിനൊട്ടും വഴങ്ങിയില്ല. പിന്നീട് അവര്‍ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു പലതവണ ഗോപന്‍ ജ്യോതിയെ അബോര്‍ഷന്‍ വേണ്ടിയും നിര്‍ബന്ധിക്കുമായിരുന്നെന്ന് . പ്രസവത്തിനായി നാട്ടിലേക്കു പോകാനും അവര്‍ക്കിഷ്ടമായിരുന്നില്ല . അമ്മയെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവന്നാല്‍ അധികം അവധി എടുക്കേണ്ടിവരില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു ചിന്ത. പക്ഷെ ഗോപന്‍ അതൊട്ടും ചെവിക്കൊണ്ടില്ല . സുഹൃത്തുക്കളുടെയും പരിചയക്കാരുടെയുമൊക്കെ വാക്കുകള്‍ അവഗണിച്ചു 
നാട്ടിലേക്ക് പോകാനുള്ള എല്ലാ തയാറെടുപ്പുകളും നടത്തി -അവര്‍ നാട്ടിലേക്കു വണ്ടി കയറി. ഇന്നത്തെപോലെ ഫോണ്‍ സൗകര്യമൊന്നുമില്ലതിരുന്നതുകൊണ്ടു അധികം വിവരങ്ങള്‍ ഒന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഗോപനാകട്ടെ മുഖം തരാറുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

    നാലഞ്ചു  മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണ് ജ്യോതിവന്നത് . കുഞ്ഞിനു രണ്ടു മാസം തികഞ്ഞിരുന്നില്ല . അമ്മയും കൂടെ വന്നിരുന്നു. പക്ഷെ എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ അമ്പരപ്പിച്ചു ഗോപന്‍ അപ്രത്യക്ഷനായിരുന്നു. 
സ്വന്തം മകളുടെ മുഖം പോലും കാണാന്‍ നില്‍ക്കാതെ അയാള്‍ എങ്ങോട്ടോ പോയി . തലേദിവസം രാത്രി വരെ അയാള്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു . എന്ത് സംഭവിച്ചുവെന്ന് ആര്‍ക്കും അറിയില്ല . പക്ഷെ ജ്യോതി മാത്രം 
യാതൊന്നും പ്രത്യേകിച്ചു സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ ഓരോരോ കാര്യങ്ങള്‍ നടത്താന്‍ തിരക്കിട്ടു നടന്നു. പക്ഷെ അമ്മ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയായിരുന്നു ഗോപന്റെ അസാന്നിദ്ധ്യം അവരെ വല്ലാതെ ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊന്നും മകള്‍ ഉത്തരം കൊടുത്തതുമില്ല .
      ജ്യോതിയുടെ അമ്മ വളരെ ചെറുപ്പത്തിലേ വിധവ ആയതാണ് . ഭര്‍ത്താവിന്റെ ജോലി ലഭിച്ചതുകൊണ്ട് കുടുംബം പുലര്‍ത്താന്‍ കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വന്നില്ല. ജോലിയില്‍ നിന്ന് വിരമിച്ചതുകൊണ്ടാണ്‌ അവര്‍ക്ക് മകളോടൊപ്പം വരാന്‍ സാധിച്ചത് . മൂത്ത മകളും കുടുംബവും വീട്ടില്‍ താമസിക്കുന്നു . അവര്‍ രണ്ടുപേരും അടുത്ത സ്കൂളിലെ അധ്യാപകരാണ് .അവരുടെ  രണ്ടു കുട്ടികളും സ്കൂളില്‍ പോകുന്നു .
       ഇടയ്ക്കു ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ടുപോയി കുഞ്ഞിനേയും അമ്മയെയുമൊക്കെ കാണുമായിരുന്നു . ജ്യോതി അവധികഴിഞ്ഞു ജോലിക്ക് ചേരേണ്ടകാര്യവും പറഞ്ഞിരുന്നു . വിവരങ്ങള്‍ തിരക്കാന്‍ പതിവുപോലെ ചെന്നതാണ് . അമ്മ എന്നെ കണ്ടതും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉച്ചത്തില്‍ കരയാന്‍ തുടങ്ങി. ഒട്ടൊരു ഭയം എന്നെ ഗ്രസിച്ചു . പക്ഷെ ജ്യോതിയുടെ നിസ്സംഗത കണ്ടപ്പോള്‍ കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലാ എന്നു തന്നെ തോന്നി. കുറെനേരം കരഞ്ഞശേഷമാണ് അമ്മ കാര്യം പറഞ്ഞത് . ജ്യോതിയും ഗോപനും വിവാഹബന്ധം 
വേര്‍പെടുത്തിയത്രെ .........
      ആ വാര്‍ത്ത അവര്‍ക്ക് താങ്ങാന്‍ പറ്റുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു . പക്ഷെ ജ്യോതിക്ക് അവളുടേതായ ന്യായമുണ്ടായിരുന്നു . ഗോപന് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കും മുന്‍പു തന്നെ മറ്റൊരു പെണ്കുട്ടിയുമായി അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ക്യാന്‍സര്‍ രോഗിയായ അമ്മയുടെ ഇഷ്ടം നടത്തിക്കൊടുക്കാനാണ് അയാള്‍ ജ്യോതിയെ കല്യാണം കഴിച്ചത് . പക്ഷേ മറ്റേ കുട്ടി ഒട്ടും പിന്മാറാന്‍ തയ്യാറാവാതിരുന്നപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ജ്യോതിയെ ഉപേക്ഷിക്കുകയേ തരമുണ്ടായുള്ളൂ. അതിനായാണ് അബോര്‍ഷനുവേണ്ടിയും ജോലി ഉപെക്ഷിക്കാനുമൊക്കെ അയാള്‍ അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചത് . ഒന്നും നടക്കാതെ വന്നപ്പോളാണ് അവളെ നാട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി വിടാമെന്നു തീരുമാനിച്ചത് . അയാള്‍ അവളോട്‌ എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു . വിവാഹമോചനത്തിനായി അവളോട്‌ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുക്കാന്‍ അയാള്‍ ഒരുക്കവുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ക്കാവശ്യം രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍  മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .ഉടനെ ഇക്കാര്യം നാട്ടില്‍ അറിയിക്കാതിരിക്കുക , അവര്‍ താമസിച്ചിരുന്ന വീട് തുടര്‍ന്നും അവള്‍  കുഞ്ഞുമായി വരുമ്പോള്‍ താമസിക്കാന്‍ തരപ്പെടുത്തുക . രണ്ടും അയാള്‍ സമ്മതിച്ചു .പരസ്പര ധാരണ പത്രം ഒപ്പിട്ടു വിവാഹബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 

      ജ്യോതി എല്ലാ വിഷമങ്ങളും മറന്നു ജോലിക്ക് പോകാന്‍ തുടങ്ങി. അമ്മയാകട്ടെ കണ്ണീരും കയ്യുമായി കഴിഞ്ഞുകൂടി . ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ കൊണ്ട് അവര്‍ വല്ലാതെ കോലം കെട്ടു . രോഗങ്ങള്‍ ഒന്നൊഴിയാതെ നിന്നു. രണ്ടു മാസം ഒരുതരത്തില്‍ കഴിച്ചുകൂട്ടി . പിന്നെ നാട്ടിലേക്കു പോകുന്ന ഒരു പരിചയക്കാരന്റെ കൂടെ അവര്‍ പോയി .
      കുഞ്ഞിനെ ജ്യോതി അടുത്തവീട്ടിലെ പാട്ടീല്‍ കുടുംബത്തെ നോക്കാനേല്പിച്ചു . പാട്ടീലും റെയില്‍വെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. കാഞ്ചനദീദി വളരെ സ്നേഹമയിയായ വീട്ടമ്മയായിരുന്നു . അവരുടെ മൂത്തമകന്‍ ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ . രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി ജ്യോതിയുടെ മോളേക്കാള്‍ രണ്ടോ മൂന്നോ മാസം പ്രായക്കൂടുതലേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ . വിശേഷണങ്ങള്‍ക്കപ്പുറമായൊരു 
സ്നേഹബന്ധത്തിലൂടെ ആ കുടുംബങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി ......... 

       പിന്നെ എപ്പോഴോ നാട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ജ്യോതിയുടെ കാര്യവും വീട്ടില്‍ പറയാനിടയായി. മക്കളെ രാജകുമാരിമാരെപ്പോലെ ഒരുകുറവും അറിയിക്കാതെ ആണ് ആ  അമ്മ  വളര്‍ത്തിയത്‌ . ജോലികഴിഞ്ഞ് വന്നാല്‍ തുണിതയ്ചും ഫാബ്രിക് പെയിന്റ് ചെയ്തും പിന്നെ കോളേജ് കുട്ടികള്‍ക്ക്  പ്രക്ടിക്കല്‍ റെക്കോടില് പടം വരച്ചു കൊടുത്തും അവര്‍  പണം സമ്പാദിച്ചിരുന്നു . അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടികള്‍ക്ക് ഉയര്‍ന്ന ജീവിതനിലവാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു.അച്ഛനില്ല എന്നകുറവ് അറിയാതെ അവര്‍ വളര്‍ന്നു. നല്ലവിദ്യാഭ്യാസവും കൊടുത്തു. രണ്ടുപേരുടെയും വിവാഹവും സമയാസമയത്തു  നടത്തി ആ അമ്മ തന്റെ കടമാകളൊക്കെ ഭംഗിയായി നിര്‍വ്വഹിച്ചു .പക്ഷെ ജ്യോതിയുടെ ജീവിതത്തിലെ താളപ്പിഴ അവര്‍ക്ക് തങ്ങാനാവുന്നതിനപ്പുറമായിരുന്നു. അത്  മാനസികമായും ശാരീരികമായും ആ വൃദ്ധയെ വല്ലാതെ തളര്‍ത്തി . 
        കാലമാകുന്ന പുഴ അനുസ്യൂതം ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു... ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയും കാത്തുനില്‍ക്കാതെ ...  പാട്ടീല്‍ കുടുംബം റെയില്‍വേ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിലേക്ക് താമസം മാറ്റിയപ്പോള്‍  അദ്ദേഹം തന്റ സ്വാധീനമുപയോഗിച്ച് അടുത്ത ക്വാര്‍ട്ടര്‍  ജ്യോതിക്കും തരപ്പെടുത്തിയിരുന്നു . ജ്യോതിയുടെ മകള്‍ ലയ പാട്ടീലിന്റെ മക്കളായ അങ്കിതിന്റെയും നിധിയുടെയുമൊപ്പം സസന്തോഷം വളര്‍ന്നു .. ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഏതെങ്കിലും ഒത്തുകൂടല് ഉള്ളപ്പോള്‍ ജ്യോതിയെ കാണാറു ണ്ടായിരുന്നു. കഞ്ചനദീദി ലയയെ  സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ തന്നെ 
കരുതി. കുറേക്കാലം ഗോപന്റെ കാര്യമൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല . ഗോപനും പുതിയ ഭാര്യയും ഇതിനിടയില്‍  വിദേശത്തേക്കു പോയിരുന്നു. അതിനുശേഷം 
അവരെക്കുറിച്ചു ആരും അന്വേഷിച്ചതുമില്ല . 
         എന്റെ മകന്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിലായപ്പോളേക്കും ഞങ്ങള്‍ സ്വന്തം ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് താമസം മാറിയിരുന്നു . കുറച്ചു ദൂരെയായിരുന്നതുകൊണ്ട് പഴയചങ്ങാതിമാരെ വല്ലപ്പോഴുമേ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ . പാട്ടീലും 
ജ്യോതിയും ഒരേസ്ഥലത്തുതന്നെ ഫ്ലാറ്റെടുത്തു താമസം മാറിയിരുന്നു നേരത്തെ തന്നെ.  ... അങ്ങനെ സമയവൃക്ഷം അതിന്റെ ഇലകള്‍ കൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. .... നാടിനും നാട്ടാര്‍ക്കും പലമാറ്റങ്ങളും സംഭവിച്ചു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ കുറെ കടന്നുപോയി . 
        എന്റെ മകന്‍ ഐ ഐ ടി -യില്‍ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടി . ഗുവാഹട്ടിയില്‍ . മോനെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള തിരക്കിലും തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ക്കും ഇടയില്‍ പുതിയ താമസക്കാര്‍ വരുന്ന കാര്യം ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടിരുന്നു . ഞങ്ങള്‍ 
മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോള്‍ അവര്‍ താമസം തുടങ്ങിയിരുന്നു . മകനെ പ്പിരിഞ്ഞ സങ്കടം എന്നെ വല്ലാതെ ഉലച്ചിരുന്നു . ഏതാനും ദിവസം പുറത്തിറങ്ങിയതേയില്ല . ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലോറില്  നാലു ഫ്ലാറ്റുകളാണ് . രണ്ടെണ്ണത്തില്‍ മാത്രമേ താമസം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ലൂ. മറ്റു രണ്ടെണ്ണം മുംബൈയില്‍ ഉള്ള ഏതോ വ്യവസായി രണ്ടുമക്കളുടെ പേരില്‍ വാങ്ങിയിട്ടിരുന്നതാണ്‌ . കടുത്ത സാമ്പത്തികപ്രതിസന്ധി വന്നപ്പോള്‍ അവര്‍ വെറുതെ കിടന്നിരുന്ന ഫ്ലാറ്റ് വില്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറായി. വാങ്ങിയതരാണെന്ന്  അറിഞ്ഞിരുന്നുമില്ല.

     അടുത്ത ഞായറാഴ്ച പത്രക്കാരന്‍ ബെല്ലടിച്ചപ്പോള്‍ വാതില്‍തുറന്നതും മുന്‍പില്‍ ജ്യോതി . എന്റെ പുതിയ അയല്‍ക്കാരി .... സന്തോഷവും അത്ഭുതവും അമ്പരപ്പും ഒന്നിച്ചുചേര്‍ന്ന വല്ലാത്തൊരവസ്ഥ !...... പിന്നെ വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കുവെച്ചു സമയം പോയതെ അറിഞ്ഞില്ല . എതിര്‍വശത്ത് പാട്ടീല്‍ കുടുംബവും. കുട്ടികളൊക്കെ വലുതായി . ലയ ബി ടെക്  ഫൈനല്‍ ഇയര്‍ . അങ്കിത് എം ടെക് കഴിഞ്ഞു നല്ല ജോലിയുമായി. നിധി സി എ  ചെയ്യുന്നു . മകന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ദുഃഖം കുറയ്ക്കാന്‍ പുതിയ അയല്‍ക്കാരുടെ വരവ് എന്നെ ഏറെ സഹായിച്ചു. 
     വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു അങ്കിതിന്റെ വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചത് . പൂനെയിലുള്ള ഇഷ . ടീച്ചര്‍ ആയിരുന്നു . വെളുത്തു മെലിഞ്ഞു ചെമ്പന്‍ മുടിയുള്ള സുന്ദരിക്കുട്ടി . ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് ഇഷ എല്ലാവരുടെയും 
സ്നേഹം പിടിച്ചുപറ്റി . കഞ്ചനദീദിക്ക് അവള്‍ മരുമകള്‍ ആയിരുന്നില്ല ,മകള്‍  തന്നെ ആയിരുന്നു. 
      ലയയുടെ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ സമയത്തു അവള്‍ക്കു ജോലി തരപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ജ്യോതി ശ്രമം തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒപ്പം കല്യാണാലോചനയും ... ഇതിനിടയില്‍ ഇഷ ഗര്‍ഭിണിയായി . ആ കുടുംബത്തിനു ഉത്സവത്തിന്റെ നാളുകളായിരുന്നു . പക്ഷെ നിധി എപ്പോഴും 
ആഹ്ലാദങ്ങളില്‍ നിന്നൊഴിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. .... അകാരണമായി .... ഏഴാം മാസത്തിലോ മറ്റോ ഇഷയെ വീട്ടുകാര്‍ പ്രസവത്തിനായി കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. അന്ന് നിധി വല്ലാതെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ആരൊക്കെ 
ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടും അവള്‍ക്കു സങ്കടം അടക്കാനായില്ല . എല്ലാവരെയും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി അത് . 

       മകന്‍ രണ്ടു മാസത്തെ അവധിക്കു വന്ന സമയമായിരുന്നു. അവനും ലയച്ചേച്ചിയുമായി നല്ല കൂട്ടായി. എവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ പോകുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ലയ അവനെയും കൂട്ടാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുദിവസം ജ്യോതി ജോലിക്കുപോയി കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലയ രണ്ടുമൂന്നു ബാഗുകളുമായിപോകുന്നത് മകന്‍ ബാല്കണി യില്‍ നിന്ന് കണ്ടു . 
"ചേച്ചി എവിടെയ്ക്കാ പോകുന്നത്?"
അവന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചത് ഞാന്‍ അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് കേട്ടാണ് വന്നു നോക്കിയത് . 
അപ്പോഴേക്കും കൈ വീശി അവള്‍ നടന്നു മറഞ്ഞിരുന്നു ..... 
മൊബൈല്‍ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തിരുന്നതുകൊണ്ട് അന്വേഷിക്കാന്‍ സാധിച്ചുമില്ല . 
"ചേച്ചിയുടെ ഫ്രണ്ട് ബുക്സ് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ അത് കൊടുക്കാന്‍ പോയതായിരിക്കും. "
അങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ഞാനും കരുതി. .... 
വൈകുന്നേരം ജ്യോതിഎത്തിയിട്ടും ലയ വന്നിരുന്നില്ല. 
അവളെക്കാണാത്തതുകൊണ്ട് കഞ്ചനദീദിയോടു ചോദിയ്ക്കാന്‍ ചെന്നു . ദീദി അകെ വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. രാവിലെ മുതല്‍ നിധി കരച്ചിലാണത്രെ . കാര്യമൊന്നും പറയുന്നില്ല . ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടുമില്ല... ജ്യോതി ലയയുടെ മൊബൈലില്‍ ശ്രമിച്ചു സ്വിച്ച് ഓഫ് ..... 
എല്ലാവരുടെയും മനസ്സില്‍ വല്ലാത്ത അകാംഷയായിരുന്നു ... ലയ എവിടെപോയി .... ?എട്ടുമണികഴിഞ്ഞിരിക്കും ,ജ്യോതിയുടെ ഫോണ്‍ ബെല്ലടിച്ചു . അത് അങ്കിതിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു .  ലയയും അങ്കിതും ഷില്ലോങ്ങില്‍ എത്തിയത്രെ. ..... 
..................
     കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ അങ്കിതും ലയയും ഇഷ്ടത്തിലായിരുന്നു . പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു വിവാഹത്തെപ്പറ്റി വീട്ടില്‍ പറയാനിരുന്നതാണ് . അപ്പോളാണ് അങ്കിതിന്റെ ഇഷയുമായുള്ള കല്യാണം നടന്നത് . എങ്കിലും അവരുടെ 
ബന്ധത്തിനു മാറ്റമൊന്നും വന്നില്ല . ലയയുടെ റിസല്‍റ്റ് വന്നതും അവര്‍ അകലേക്ക്‌ പറന്നുപോയി ... നിധി മാത്രം എല്ലാത്തിനും മൂകസാക്ഷിയായി ..... എല്ലാമറിഞ്ഞ് ....... ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ...... 
ഇഷ ......?
ജ്യോതി .......?
ഒരുനിമിഷം ഞാന്‍ ഈശ്വരനോട് യാചിച്ചുപോയി ...... 
ഇവരെ കല്ലാക്കി മാറ്റിയെങ്കില്‍ ............. 



  
  
    

No comments:

Post a Comment