Thursday, October 3, 2013

പൈതലും പൂനിലാവും...(വളരെ പഴയ കവിത)


പൈതലും പൂനിലാവും....(വളരെ പഴയ കവിത)
=============================


മാനത്തു രാവിലുദിച്ചു നില്‍ക്കുന്നൊരു
ചേലൊത്ത ചന്ദനപ്പൂനിലാവേ..
താഴത്തു വന്നു നീ ചുംബിച്ചുണര്‍ത്തല്ലേ
ചാരെയുറങ്ങുമെന്നോമനയേ.......

താമരക്കണ്ണുകള്‍ പൂട്ടിയുറങ്ങുമെന്‍
പൊന്‍പൈതലെപ്പോഴോ മിഴിതുറക്കും.
കുഞ്ഞരിപ്പല്ലുകള്‍ കാട്ടിച്ചിരിച്ചെന്റെ
കണ്ണുകള്‍ക്കേകും അവന്‍ അമൃതം

മാനത്തു നോക്കി വിരല്‍ ചൂണ്ടിയെന്നുണ്ണി
അംബിളിമാമനേ കാട്ടിത്തരും-എന്റെ 
കവിളിലൊരുമ്മ തന്നെന്നോടു കൊഞ്ചും- 
ആ പുന്നാര മാമനേ വേണമെന്നും.

കുഞ്ഞിളം കയ്യാല്‍ നിറസ്നേഹമോടവന്‍
മാടിവിളിച്ചങ്ങു പൊട്ടിച്ചിരിക്കും...
മെല്ലെ നടക്കുമെന്‍ പിന്നാലെ   വന്നീടും
മാമനൊരത്ഭുതം തന്നെയത്രേ....


3 comments:

  1. Replies
    1. വളരെ നന്ദി ശ്രീ സഞ്ജീവ് ദാമോദരന്‍

      Delete
  2. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete