!

എനിക്കു മാത്രം സ്വന്തമായ

നീലാകാശത്ത് 

നീ എന്നുമൊരു മാരിവില്ലാണ് 

മാഞ്ഞുപോകരുത് 

എനിക്കു മുന്നിലെ ഇരുട്ടില്‍ 

കത്തുന്ന വിളക്കിലെ 

ദീപപ്രഭയാണു നീ 

അണയാതിരിക്കുക. 

എന്റെ അനന്തമായ സ്നേഹക്കടലിലെ

ഒരിക്കലും നിലയ്ക്കാത്ത

തിരമാലകളാണു നീ ..

നീ എന്റേതാണ്.. ഞാന്‍ നിന്റേതും .
ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയും
ആഴിയുടെ അഗാധതയും
വീശിയോടുന്ന കാറ്റിന്റെ
ഒപ്പമൊഴുകുന്ന സംഗീതവും
ഒന്നിച്ചോതുന്നുണ്ട്-

നമ്മളിരുവരും

പരസ്പര പൂരകങ്ങള്‍ എന്ന്..
മലമുകളിലെ കുന്നിന്‍ ചെരുവിലെ
പുല്‍നാമ്പിലൂറുന്ന
വൈഢൂര്യക്കണികകള്‍
അതേറ്റുപറയുന്നു.
നദീതീരത്തെ ആറ്റുവഞ്ചിപ്പൂവുകള്‍
അതുകേട്ടാടിയുലയുന്നു.
പിന്നെയും ..

നമുക്കിടയില്‍ എന്തിനാണൊരു 

കാറ്റലച്ചാര്‍ത്ത്!